Bojownik syjamski (Betta splendens)

Należy on do rodziny łaźcowatych (Anabantidae). Jego ojczyzną są Półwyspy Indochiński i Malajski oraz Archipelag Malajski. Do Europy sprowadzony został po raz pierwszy już w 1872 r.

Bojownik osiąga długość 6 cm. Jego wydłużone ciało ma charakterystyczną, szeroką, długą i spiczasto zakończoną płetwę odbytową. Samca można rozpoznać po potężnej płetwie grzbieto­wej, która zajmuje całą tylną połowę grzbietu. Samica jest mniejsza, podłużnie pręgowana.

Ryby łaźcowate wyposażone są w dodatkowy narząd oddechowy, tzw. labirynt, który umożli­wia im pobieranie tlenu z powietrza. Dlatego właśnie powietrze otaczające wodę nie powinno być od niej zimniejsze. Bojowniki syjamskie trzymane są w zbiornikach średniej wielkości, z gęstą obsadą roślinną, w wodzie o temperaturze około 22 C. Za pożywienie służy im żywy pokarm.

Samce w okresie tarła rywalizują ze sobą, staczając zacięte boje, które zwykle kończą się poważÂ­nym okaleczeniem lub śmiercią jednego z nich. Gdy temperatura wody i powietrza wynosi około 26 C, samiec buduje na powierzchni wody gniazdo z piany, pod którym przystępuje ze swoją partnerką do tarła. Ikra opada na dno, skąd samiec przenosi ją w pyszczku do gniazda i troskliwie pielęgnuje. Wylęg zaczyna swobodnie pływać dopiero po trzech dniach od wyklucia się z jaj. Żywi się go delikatnym pokarmem żywym lub sproszkowanym żółtkiem.