Badis błękitny (Badis badis)

Ryba ta, należąca do rodziny wielocierniowatych (Nandidae), pochodzi z Indii, skąd została sprowadzona do Europy po raz pierwszy w 1904 r.

Jej ciało, długości do 8 cm, ma kształt jajowaty i bardzo zmienne ubarwienie — od żółtawo-zielonego do brunatnego, z zielonym lub granatowym połyskiem. Młode ryby mają często ciemne pasma poprzeczne. Głowę ozdabia czarna pręga. Samica jest mniejsza i bardziej krępa od samca, który ma smuklejszy kształt i w okresie tarła przybiera zupełnie ciemną szatę godową.

Badis błękitny dobrze czuje się w większych zbiornikach, dostatecznie obsadzonych roślinami, z podłożem urozmaiconym kryjówkami zrobionymi z kamieni lub leżących doniczek bez dna, imitującymi jaskinie. Woda musi być odstała, o temperaturze 22°C, a podłoże miękkie. Ryby oma­wianego gatunku są niezbyt towarzyskie, trwożliwe i mało ruchliwe, toteż przebywają zwykle w kryjówkach.

W celu rozmnożenia tego gatunku należy podnieść temperaturę wody do 26—28°C. W czasie tarła samiec przytrzymuje samicę, która składa w pierwszym rzucie niewiele jaj. Tarło więc powtarza się w kryjówce wielokrotnie, jedno po drugim i trwa około 3 godzin. Ikrą, składającą się z 40—60 jaj, opiekuje się wyłącznie samiec, toteż jego partnerkę należy zaraz po skończonym tarle przenieść do innego zbiornika. Wylęg wykluwa się mniej więcej po 50 godzinach. W pierw­szym okresie wychowu jest bardzo wrażliwy na warunki i wymaga pokarmu żywego.