Akara błękitna (Aequidens latifrons)

Jest to gatunek z rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae), rozpowszechniony w wodach Kolumbii. Panamy, Wenezueli i na wyspie Trinidad. Do Europy sprowadzono go po raz pierwszy w 1906 roku.
Rybę tę charakteryzuje krępa budowa ciała, które jest wydłużone, eliptyczne w zarysie i osiąga długość do 15 cm. Na oliwkowozielonym tle z niebieskawym połyskiem znajduje się 5—8 czarnych poprzecznych pręg nieregularnego kształtu. Pokrywy skrzelowe są ozdobione niebieskozielonymi punkcikami i kreskami. Płetwa grzbietowa u samców jest spiczasta, nieco wydłużona ku tyłowi.

Do chowu akary błękitnej potrzebny jest większy zbiornik. Ponieważ odchody tego gatunku bardzo zanieczyszczają wodę, wskazane jest jej częste filtrowanie lub częściowe wymienianie. Podłoże powinno być przykryte drobnym żwirem. Temperatura wody — około 20°. Akara błękitna jest stosunkowo spokojną rybą, która poza okresem tarła nie ryje w podłożu i nie niszczy roślin. Jest ona bardzo żarłoczna i wymaga pokarmu żywego.

Rozmnaża się w wodzie o temperaturze około 26°. Zwykle samice składają ikrę na uprzednio oczyszczonym kamieniu lub na sztywnych liściach roślin zanurzonych. Po 60—70 godzinach wy­kluwa się wylęg. Oboje rodzice sprawują opiekę nad ikrą i wylęgiem.